1
00:00:02,132 --> 00:00:04,056
ก่อนหน้านี้บน Fringe...
2
00:00:04,057 --> 00:00:06,362
พายุก็คือ
กำลังมาและเมื่อมันจบลง
3
00:00:06,397 --> 00:00:08,364
กลัวมันจะเหลือ.
โลกใบเล็กๆ ของเรา
4
00:00:09,406 --> 00:00:10,872
พวกเขากำลังมองหาใครสักคน
5
00:00:10,877 --> 00:00:13,435
มีคนมาเปิด.
ประตูระหว่างจักรวาล
6
00:00:14,056 --> 00:00:16,597
ลาสตัน-เฮนนิ่งส์ ไครโอนิคส์
ถูกปล้น พวกเขาเอาทุกอย่าง
7
00:00:16,632 --> 00:00:19,872
- แคปซูลแช่แข็งทั้งหมด...
- พวกเขาพบคนที่กำลังมองหา
8
00:00:19,965 --> 00:00:22,785
จำสัญลักษณ์นี้ไว้
มันซ่อนอยู่ในผู้นำของพวกเขา
9
00:00:23,057 --> 00:00:26,774
นั่นเป็นวิธีที่คุณจะจดจำมันได้ เกิดอะไรขึ้นถ้า
พวกเขาพบมัน ไม่มีอะไรจะหยุดยั้งพวกเขาได้
10
00:00:26,842 --> 00:00:29,744
และนั่นคือเหตุผลที่คุณ
คุณต้องไปหามันก่อน
11
00:00:39,488 --> 00:00:41,619
หญิงสาวคนหนึ่งใน
ชุดสีแดง...
12
00:00:43,486 --> 00:00:45,004
ดอกไม้ในเส้นผมของคุณ
13
00:00:45,495 --> 00:00:47,699
ดอกไม้ชนิดไหน?
14
00:00:49,104 --> 00:00:51,131
ฉันไม่แน่ใจ.
15
00:00:51,783 --> 00:00:54,399
ขอบคุณคุณสเลเตอร์
คุณจะจำได้
16
00:01:01,121 --> 00:01:05,688
เฮเทอร์...
ดอกไม้ในเส้นผมของเธอ
17
00:01:09,453 --> 00:01:11,364
ดอกไม้ที่อยู่ในเส้นผม
เธอเป็นเฮเทอร์
18
00:01:12,318 --> 00:01:14,002
ฉันคิดอย่างนั้น. ใช่.
19
00:01:17,480 --> 00:01:18,849
คอนเทนเนอร์.
20
00:01:20,228 --> 00:01:22,045
ตอนนี้เงียบมาก
21
00:01:23,532 --> 00:01:25,585
ฉันรับประกันว่าคุณจะไม่เจ็บปวดใดๆ
22
00:01:37,987 --> 00:01:39,474
มาปิดกันเถอะ
23
00:01:42,799 --> 00:01:44,431
รอ.
24
00:01:45,702 --> 00:01:47,082
ใช่?
25
00:01:50,489 --> 00:01:51,871
เรามีกิจกรรม.
26
00:02:05,194 --> 00:02:06,644
รหัสสีเทา ทางเดิน B.
27
00:02:11,143 --> 00:02:12,971
เรามีเวลาสองนาทีหรืออาจจะสามนาที
28
00:02:14,536 --> 00:02:15,925
ฉันขอโทษอย่างจริงใจ
29
00:02:15,960 --> 00:02:17,813
ฉันไม่อยากทิ้งเขาไป
ในสถานะนั้น
30
00:02:37,806 --> 00:02:39,418
คุณสเลเตอร์?
31
00:02:46,420 --> 00:02:47,910
ช่วยฉันด้วย
32
00:02:58,438 --> 00:03:01,276
คำอธิบายภาพ:
นีน่า
คัค
v.tvinfo
เซน
วัลฟาดินฮา
33
00:03:01,742 --> 00:03:05,817
ซิงโครไนซ์ใหม่โดย
อฟอนซอม
34
00:03:06,600 --> 00:03:09,466
S02 E10
เรื่องสีเทา
35
00:03:12,858 --> 00:03:15,009
เจ้าหน้าที่พิเศษโอลิเวีย
ดันแฮมแห่งเอฟบีไอ
36
00:03:15,077 --> 00:03:16,477
พวกเขาเป็นที่ปรึกษา...
37
00:03:16,545 --> 00:03:18,420
ปีเตอร์ บิชอป และ ดร.วอลเตอร์ บิชอป
38
00:03:18,596 --> 00:03:20,268
เรามาสอบสวน.
การบุกรุก
39
00:03:22,984 --> 00:03:25,283
- แล้วคุณคือ ดร.บิชอป เหรอ?
- ใช่.
40
00:03:26,594 --> 00:03:28,122
และฉันก็มีสติอย่างสมบูรณ์
41
00:03:35,503 --> 00:03:38,655
โจเซฟ สเลเตอร์คือคนไข้ของเรา
14 ปีที่แล้ว.
42
00:03:38,800 --> 00:03:41,961
เมื่อเขามาถึงเขาก็ได้รับการวินิจฉัย
ด้วยโรคจิตเภทเฉียบพลัน
43
00:03:41,976 --> 00:03:44,096
บันทึกของเขาบอกว่าเขา
ได้รับความทุกข์ทรมานจากอาการประสาทหลอน
44
00:03:44,097 --> 00:03:46,310
ความทรงจำเท็จ จริงจัง
ความผันผวนทางอารมณ์
45
00:03:46,325 --> 00:03:49,143
แสดงให้เห็นอาการทั้งหมด
ความคลาสสิกของสภาพของมัน
46
00:03:49,211 --> 00:03:51,212
- จนกระทั่งเมื่อคืนนี้.
- ถูกต้อง.
47
00:03:51,910 --> 00:03:54,569
และทันทีที่ได้เห็นอะไร
เสร็จคุณสเลเตอร์แล้ว
48
00:03:54,583 --> 00:03:57,201
การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของคุณ
มันน่าทึ่งมากกว่า
49
00:03:57,258 --> 00:04:00,361
โดยพื้นฐานแล้วผู้ชาย 2 คนนั้น
ได้เปิดรูขนาดใหญ่
50
00:04:00,362 --> 00:04:02,167
ในหัวของเขาและทิ้งเขาไว้ตามลำพัง?
51
00:04:02,202 --> 00:04:04,326
อย่างไรก็ตามไม่น่าเป็นไปได้
มันอาจจะดูเหมือนใช่
52
00:04:04,361 --> 00:04:06,558
แปลกเช่นกันไม่มี
เราพบหลักฐาน
53
00:04:06,559 --> 00:04:08,701
สิ่งที่พวกเขาทำ
อะไรก็ตามกับเขา
54
00:04:08,706 --> 00:04:11,336
สมองของนายสเลเตอร์
มีโครงสร้างสมบูรณ์
55
00:04:11,366 --> 00:04:13,651
เราทำการสอบ
เลือด พิษวิทยา...
56
00:04:13,686 --> 00:04:15,068
ไม่มีอะไรผิดปกติ
57
00:04:15,170 --> 00:04:17,291
เราต้องดู
รายงานทางการแพทย์เหล่านี้
58
00:04:17,464 --> 00:04:20,002
- และประวัติส่วนตัวของคุณด้วย
- แน่นอน.
59
00:04:21,185 --> 00:04:23,890
- พระเจ้าของฉัน
- ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี
60
00:04:24,593 --> 00:04:26,613
คุณหมอ..ผมขอ.
เพื่อไปพบผู้ป่วย
61
00:04:27,537 --> 00:04:30,093
นั่นคือที่ที่เราจะไปตอนนี้ วอลเตอร์
พบคุณสเลเตอร์
62
00:04:30,209 --> 00:04:32,665
ปีเตอร์ มาดูคนมีสติกันดีกว่า
63
00:04:33,347 --> 00:04:35,924
ฉันอยากเจอคุณเมื่อไหร่
เป็นผู้ป่วย
64
00:04:36,798 --> 00:04:40,030
ไม่ ไม่ ไม่ หญิงสาว
ในชุดสีแดง...
65
00:04:41,997 --> 00:04:43,886
ดอกเบญจมาศในเส้นผมของเธอ
66
00:04:44,299 --> 00:04:47,922
คุณแม่ของคุณเติบโตใน
กล่องบนขอบหน้าต่าง
67
00:04:48,683 --> 00:04:52,203
- แล้วสาวน้อยคนนี้อาศัยอยู่ที่ไหน?
- ฝั่งตรงข้ามถนน.
68
00:04:53,575 --> 00:04:55,219
ไม่ โจเซฟ เธอไม่ได้อยู่
69
00:04:56,344 --> 00:04:58,521
เธอ...เธอขยับตัว
70
00:05:00,102 --> 00:05:01,471
เธอไม่เคยอาศัยอยู่ที่นั่น
71
00:05:02,589 --> 00:05:05,517
คุณทำอะไรกับเธอ?
คุณทำอะไร?
72
00:05:05,552 --> 00:05:08,731
คุณทำอะไรกับเธอ?
ให้เธอกลับมา ให้เธอกลับมา!
73
00:05:08,766 --> 00:05:11,757
พาเธอกลับมา!
พาเธอกลับมา...
74
00:05:14,973 --> 00:05:17,449
และคุณไม่สามารถ
อธิบายผู้ชายคนใดบ้าง?
75
00:05:17,566 --> 00:05:20,431
ไม่ใช่..เพื่อบอกความจริง
ฉันแทบจะจำพวกเขาไม่ได้เลย
76
00:05:21,023 --> 00:05:24,117
สิ่งแรกที่ฉันจำได้จากเมื่อวาน
ในเวลากลางคืน: ฉันหันจากหน้าต่าง
77
00:05:24,118 --> 00:05:27,083
และนางโฮลบรูคอยู่ที่นั่น
พยาบาลก็กลัว
78
00:05:27,084 --> 00:05:29,143
และพวกเขาก็พาฉันวิ่ง
ไปที่ห้องพยาบาล
79
00:05:29,178 --> 00:05:32,432
แต่สิ่งที่ทำให้ฉันประทับใจ
ฉันรู้สึกโล่งใจ
80
00:05:33,553 --> 00:05:35,568
ราวกับว่าจิตใจของฉัน
ได้รับการทำความสะอาด
81
00:05:35,569 --> 00:05:37,848
- ราวกับว่าจู่ๆ...
- ฟรี
82
00:05:40,044 --> 00:05:41,407
ใช่.
83
00:05:42,902 --> 00:05:46,307
และฉันคิดว่าฉัน
ฉันจำได้ว่าพวกเขาเป็น...
84
00:05:47,500 --> 00:05:49,951
สุภาพ สุภาพ แม้กระทั่ง...
แต่ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น
85
00:05:49,986 --> 00:05:51,526
- ฉันขอโทษจริงๆ
- ทุกอย่างดี.
86
00:05:51,566 --> 00:05:55,799
- มีอะไรอีกไหม?
- ไม่ ไม่มีอะไรแล้วตอนนี้ ขอบคุณ.
87
00:05:56,267 --> 00:05:59,518
ในกรณีนี้ คุณสเลเตอร์
ภรรยาของคุณอยู่ที่นี่
88
00:05:59,604 --> 00:06:02,013
พวกเขาบอกว่าเธอมาเยี่ยมฉัน
สัปดาห์ละ 2 ครั้ง
89
00:06:02,048 --> 00:06:04,140
ฉันคิดว่าฉันจำได้
น่ากลัวสำหรับเธอ
90
00:06:05,053 --> 00:06:08,109
ฉันคิดว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยดี
เธออยู่ข้างนอก
91
00:06:09,207 --> 00:06:10,574
ขอบคุณ.
92
00:06:18,252 --> 00:06:19,607
เขาเป็นคนโชคดี
93
00:06:20,309 --> 00:06:22,597
ในรอบ 17 ปีนั้น
ฉันเคยไปเซนต์แคลร์
94
00:06:22,632 --> 00:06:24,012
ฉันไม่มีผู้เยี่ยมชมแม้แต่คนเดียว
95
00:06:26,272 --> 00:06:27,740
วอลเตอร์...
96
00:06:28,826 --> 00:06:31,822
ฉันไม่อยากให้คุณรู้สึก
มีความผิดลูกชาย
97
00:06:31,857 --> 00:06:33,221
มันเป็นเพียงข้อสังเกต
98
00:06:38,213 --> 00:06:42,117
วอลเตอร์ คุณมีทฤษฎีเกี่ยวกับวิธีการไหม
จู่ๆ ผู้ชายคนนี้ก็กลับมามีสติหรือเปล่า?
99
00:06:42,303 --> 00:06:45,168
ไม่ ยังไม่มีแต่ฉันกำลังตั้งตารออยู่
100
00:06:46,091 --> 00:06:48,528
เป็นยารักษาอาการวิกลจริต
อย่างที่คุณสามารถจินตนาการได้
101
00:06:48,563 --> 00:06:51,221
ฉันคิดมากและเป็นเวลานาน
เวลาเกี่ยวกับมัน
102
00:06:58,387 --> 00:06:59,880
นี่พวกเขา.
103
00:07:00,865 --> 00:07:02,342
เห็นล็อคนั้นไหม?
104
00:07:02,946 --> 00:07:04,433
คุณซูมตรงนั้นได้ไหม?
105
00:07:04,973 --> 00:07:07,817
มันเป็นลิปติโคร-คริปโต
ที่สุด.
106
00:07:07,946 --> 00:07:10,449
พวกเขาบุกเข้ามาเหมือนเดิม
ล็อคจักรยาน
107
00:07:10,551 --> 00:07:12,808
ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใครก็ตาม
พวกเขาฉลาดมาก
108
00:07:12,843 --> 00:07:15,185
รวยมากหรือมาก
เชื่อมต่ออย่างดี
109
00:07:15,405 --> 00:07:16,874
ย้อนกลับไปหน่อยได้ไหม?
110
00:07:20,924 --> 00:07:22,500
- อะไร?
- แช่แข็งตรงนี้
111
00:07:22,501 --> 00:07:23,888
เมื่อเขาหันกลับมา
112
00:07:26,130 --> 00:07:27,487
ฉันรู้จักใบหน้านั้น
113
00:07:27,986 --> 00:07:29,370
ฉันสามารถใช้มันได้หรือไม่?
114
00:07:30,469 --> 00:07:32,858
และความเป็นส่วนตัวเล็กน้อย
ถ้าคุณไม่รังเกียจ
115
00:07:38,836 --> 00:07:40,477
คุณรู้จักเขาไหม?
116
00:07:42,372 --> 00:07:43,806
คุณรู้จักเขามาจากไหน?
117
00:07:43,841 --> 00:07:45,961
จากลาสตัน-เฮนนิงส์ ไครโอนิกส์
118
00:07:47,315 --> 00:07:50,598
คุณหมายถึง
ขโมยหัวแช่แข็งเหรอ?
119
00:07:50,633 --> 00:07:53,203
ใช่. วิลเลียม เบลล์ ครับผม
คนที่นั่นบอกว่า
120
00:07:53,321 --> 00:07:56,010
คนที่พยายามฉัน
ฆ่า ใครฆ่าชาร์ลี
121
00:07:56,112 --> 00:07:57,591
พวกเขากำลังมองหาใครสักคน
122
00:07:57,659 --> 00:07:59,503
เบลลี่บอกว่ากำลังหาอยู่
ผู้นำของคุณ
123
00:07:59,561 --> 00:08:01,538
ฉันดูในเอกสารสำคัญ
124
00:08:01,539 --> 00:08:06,750
ในบรรดาหัวหน้าทั้งหลายนั้น
พวกเขาเอาอันไหนที่พวกเขาต้องการ
125
00:08:08,059 --> 00:08:10,501
ฉันมองดูใบหน้าเหล่านี้
ในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา
126
00:08:10,605 --> 00:08:14,075
คุณพยายามจะบอกว่าเขาจริงๆ
มันเป็นหนึ่งในหัวที่พวกเขาขโมยมาเหรอ?
127
00:08:15,510 --> 00:08:17,585
สมมติว่าสักครู่
ซึ่งถูกต้อง
128
00:08:17,620 --> 00:08:20,241
หัวแช่แข็งไม่ได้
ลุกขึ้นและเดินไปรอบๆ
129
00:08:20,250 --> 00:08:22,127
คนตายไม่ใช่.
ลุกขึ้นมาทำ
130
00:08:22,128 --> 00:08:24,224
การผ่าตัดสมอง
ในตอนกลางคืน
131
00:08:24,541 --> 00:08:26,331
ไม่ ฉันไม่รู้
132
00:08:27,526 --> 00:08:29,672
แต่อันนี้ก็ทำได้
133
00:08:31,117 --> 00:08:33,761
“โธมัส เจอโรม นิวตัน”
134
00:08:39,317 --> 00:08:40,914
ของเรา.
135
00:08:47,141 --> 00:08:50,145
นิวตัน. เรารู้อะไรบ้าง
เกี่ยวกับเขาจนถึงตอนนี้เหรอ?
136
00:08:50,543 --> 00:08:52,121
นอกจากชื่อแล้วไม่มีอะไรเลย
137
00:08:52,645 --> 00:08:54,497
โธมัส เจอโรม
นิวตันเป็นชื่อบน
138
00:08:54,498 --> 00:08:56,507
การลงทะเบียนของ
ลาสตัน-เฮนนิ่งส์ ไครโอนิคส์
139
00:08:56,582 --> 00:08:58,420
มันเป็นชื่อปลอม
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
140
00:08:58,985 --> 00:09:01,386
วิลเลียม เบลล์ กล่าวอย่างนั้น
คนที่มีเครื่องหมายนั้น
141
00:09:01,421 --> 00:09:04,153
ฉันจะพยายามเปิดข้อความ
142
00:09:04,190 --> 00:09:06,329
เชื่อมโยงจักรวาลของเรา
กับอีกด้านหนึ่ง
143
00:09:07,422 --> 00:09:10,106
ฉันอนุมานได้ว่าผลลัพธ์นั้น
จะไม่เป็นที่พึงปรารถนา
144
00:09:10,286 --> 00:09:12,187
ไม่พึงประสงค์เท่าไหร่?
145
00:09:13,074 --> 00:09:16,600
การทำลายล้างระดับโลก...
สัดส่วนตามพระคัมภีร์
146
00:09:19,405 --> 00:09:21,955
มันเกี่ยวอะไรด้วย
บุกเข้าไปในโรงพยาบาล
147
00:09:21,956 --> 00:09:23,635
และทำการผ่าตัดผู้ป่วยทางจิต?
148
00:09:23,670 --> 00:09:26,026
ลืมส่วนที่.
เห็นได้ชัดว่ารักษาเขาให้หาย
149
00:09:26,133 --> 00:09:28,526
สำหรับการเริ่มต้น
นี่ค่อนข้างแปลก
150
00:09:29,841 --> 00:09:31,460
ดร.บิชอปคิดอย่างไรกับเรื่องนี้?
151
00:09:31,495 --> 00:09:33,693
คุณกำลังพยายามที่จะเข้าใจ
พวกเขารักษาสเลเตอร์อย่างไร
152
00:09:33,786 --> 00:09:35,652
หากคุณสามารถ
บางทีเราอาจจะได้รู้
153
00:09:35,653 --> 00:09:38,094
- ก้าวต่อไปของนิวตัน
- บางทีมันอาจจะไม่มีอยู่จริง
154
00:09:38,129 --> 00:09:40,188
ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร
กำลังเตรียมตัวแต่.
155
00:09:40,189 --> 00:09:42,510
ฉันรู้ว่าฉันต้องทำอะไร
ทำ ฉันต้องหยุดเขา
156
00:09:43,462 --> 00:09:46,442
หมอของคุณสเลเตอร์
เคยเป็นจิตแพทย์
157
00:09:46,499 --> 00:09:48,138
เรียกว่าไซมอน ปารีส
158
00:09:49,294 --> 00:09:52,393
ดูว่าเราจะพบมันหรือไม่
คุณหมอปารีส ได้โปรดเถอะที่รัก
159
00:09:53,039 --> 00:09:56,309
ฉันมีคำถามเกี่ยวกับ
ประวัติทางการแพทย์ของนายสเลเตอร์
160
00:09:56,344 --> 00:09:58,168
ก่อนที่คุณจะเข้าเรียน
ที่เฮนนิงตัน
161
00:09:58,377 --> 00:10:01,643
- แน่นอน. คุณกำลังมองหาอะไร?
- ฉันไม่แน่ใจ.
162
00:10:02,448 --> 00:10:05,350
บางสิ่งบางอย่างที่จะชักจูง
ความคิดหลอนประสาทของคุณ
163
00:10:05,544 --> 00:10:07,924
- บางสิ่งบางอย่าง?
- บางสิ่งบางอย่างหรือบางคน
164
00:10:09,251 --> 00:10:11,022
คุณหมายถึง
ใครคิดใครบางคน
165
00:10:11,090 --> 00:10:14,323
- ทำให้เขาบ้าโดยตั้งใจเหรอ?
- มันเป็นทฤษฎี
166
00:10:16,462 --> 00:10:20,271
ความจริงก็คือไม่มีทางรักษาได้
สู่ความบ้าคลั่ง...มันเป็นแฟนตาซี
167
00:10:21,584 --> 00:10:24,143
ทางกลับ
ความบ้าคลั่งคือการต่อสู้
168
00:10:25,304 --> 00:10:27,842
ผู้โชคดีที่สุดเท่านั้น
หาทางของพวกเขา
169
00:10:27,877 --> 00:10:30,515
ไม่มากก็น้อยกลับมา
สู่โลกที่พวกเขาอาศัยอยู่
170
00:10:31,388 --> 00:10:34,274
และจากที่เราได้เห็นคุณสเลเตอร์...
171
00:10:35,214 --> 00:10:39,150
ฉันเดาอย่างเดียวก็คือเขา
ฉันไม่ได้บ้าตั้งแต่แรก
172
00:10:39,713 --> 00:10:42,675
ไม่มีไซมอน ปารีส ที่ฐาน
ข้อมูลจากสมาคมการแพทย์
173
00:10:42,855 --> 00:10:44,482
เขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง
174
00:10:45,424 --> 00:10:47,703
- นั่นหมายความว่าเขาเสียชีวิตแล้วเหรอ?
- ไม่มีอะไรให้ดู
175
00:10:47,760 --> 00:10:49,700
ถ้าฉันมี
จะยังคงมีบันทึก
176
00:10:50,971 --> 00:10:54,182
CRM ของ Mr. Paris น่าจะเข้าแล้ว
ใบสั่งยาเบื้องต้นของคุณสเลเตอร์
177
00:10:54,183 --> 00:10:56,213
ตั้งแต่ตอนที่เขาเข้ารับการรักษา
178
00:10:56,248 --> 00:10:57,881
ดูบันทึก
ยา
179
00:10:58,704 --> 00:11:00,338
ทำไมทุกคนถึงทำอย่างนั้น?
180
00:11:00,729 --> 00:11:02,961
- ขับคนบ้า?
- เหตุผลต่างๆ
181
00:11:03,123 --> 00:11:05,713
จะทำให้ไม่สามารถเป็นได้
ถูกสอบปากคำ เป็นต้น
182
00:11:05,748 --> 00:11:08,123
ตามนี้เมื่อ 14 ปีที่แล้ว
183
00:11:08,158 --> 00:11:10,802
คุณหมอปารีสทำใบสั่งยามาให้
อย่างไม่มีกำหนด
184
00:11:10,837 --> 00:11:14,575
สำหรับยาสำหรับ
คุณสเลเตอร์ ไม่มีวันสิ้นสุด
185
00:11:15,354 --> 00:11:16,856
ตอนนี้สิ่งนี้น่าสนใจ
186
00:11:16,922 --> 00:11:19,591
ในสัปดาห์เดียวกันนั้นเขา
ทำใบสั่งยาเดียวกัน
187
00:11:19,658 --> 00:11:21,321
สำหรับคนไข้อีกสองคน
188
00:11:21,571 --> 00:11:24,162
- ในสัปดาห์เดียวกันเหรอ?
- ในโรงพยาบาลอีกสองแห่ง
189
00:11:24,363 --> 00:11:25,807
ฉันจะโทรหาโอลิเวีย
190
00:11:29,701 --> 00:11:34,025
และเมื่อฉันตื่นขึ้นมาฉันก็รู้สึกเหมือน
ถ้าฉันออกไปดื่มข้างนอก
191
00:11:34,855 --> 00:11:36,641
แต่ค่ำคืนนั้นยาวนานถึง 14 ปี
192
00:11:37,120 --> 00:11:39,135
มันบอกว่าที่นี่คุณ
ได้รับความเดือดร้อนในทางหนึ่ง
193
00:11:39,136 --> 00:11:41,415
ความผิดปกติร้ายแรง
ครอบงำจิตใจ
194
00:11:41,647 --> 00:11:43,830
ใช่แล้ว เลขคณิต ตามที่ทราบกันดีอยู่แล้ว
195
00:11:44,349 --> 00:11:45,759
เธอหมกมุ่นอยู่กับตัวเลข
196
00:11:46,601 --> 00:11:49,287
เพียงหนึ่งเดียวจริงๆ...
28.
197
00:11:50,189 --> 00:11:52,408
ฉันเห็นและได้ยินเขาทุกที่
198
00:11:53,058 --> 00:11:56,145
ฉันถอดมันออกไม่ได้
ของศีรษะ 28.
199
00:11:57,429 --> 00:11:59,225
และจะล่วงเลยเช้าไปแล้ว
200
00:11:59,260 --> 00:12:02,047
ฉันตื่นมาก็มีสิ่งนี้
อดีตง่ายๆแบบนั้น
201
00:12:02,566 --> 00:12:04,103
ทันใดนั้นฉันก็เป็นอิสระ
202
00:12:04,203 --> 00:12:06,208
แพทย์ของคุณไม่ทำ
คุณมีคำอธิบายบ้างไหม?
203
00:12:06,552 --> 00:12:09,747
ระหว่างเรา ฉันคิดว่าเป็นเพราะ
นั่นคือสิ่งที่รั้งฉันไว้ที่นี่
204
00:12:10,210 --> 00:12:12,535
หนึ่งในนั้นต้องรอ
จัดการเพื่อเผยแพร่สิ่งนี้
205
00:12:14,522 --> 00:12:17,196
แล้วนี่ทำอะไร.
มันเกี่ยวข้องกับ FBI หรือเปล่า?
206
00:12:17,419 --> 00:12:19,624
เราไม่แน่ใจ.
อาจจะไม่มีอะไร
207
00:12:20,786 --> 00:12:22,864
คุณรังเกียจ
เราขอดูหัวของคุณได้ไหม?
208
00:12:22,899 --> 00:12:25,157
- หัวของฉัน?
- ใช้เวลาเพียงนาทีเดียว
209
00:12:25,548 --> 00:12:27,618
คุณมีที่ไหนสักแห่ง
คุณนั่งลงได้ไหม?
210
00:12:34,601 --> 00:12:36,139
ขออนุญาต.
211
00:12:40,105 --> 00:12:41,458
คุณกำลังมองหาอะไร?
212
00:12:43,655 --> 00:12:45,054
มันอยู่ที่นี่
213
00:12:46,302 --> 00:12:48,241
รอยแผลเป็นใหม่
แต่ไม่มีรอยเย็บ
214
00:12:49,125 --> 00:12:51,934
มันดูเหมือนถูกไฟไหม้มากกว่า
ของเลเซอร์ผ่าตัด
215
00:12:52,604 --> 00:12:55,894
ฉันไม่เข้าใจ.
แผลเป็นประเภทไหน?
216
00:12:56,056 --> 00:12:58,012
คุณกำลังพูดอะไร
เกิดอะไรขึ้นกับฉัน?
217
00:12:58,113 --> 00:13:00,037
นางแครมป์ตัน
ได้รับผู้มาเยือนแล้ว
218
00:13:00,072 --> 00:13:02,511
- ขณะที่คุณอยู่ที่นี่?
- สามีของฉันลูกชายของฉัน
219
00:13:02,786 --> 00:13:05,439
และคุณหมอที่ยอมรับคุณ...
ดร.ปารีส?
220
00:13:05,603 --> 00:13:07,108
ไม่ ไม่เคย
221
00:13:07,260 --> 00:13:09,930
ฉันเคยเห็นเขาแค่ไม่กี่ครั้งมาก่อน
เพื่อส่งฉันมาที่นี่
222
00:13:10,179 --> 00:13:12,900
ดร.ปารีสเป็นผู้วินิจฉัย
เลขคณิตใช่ไหม?
223
00:13:13,364 --> 00:13:17,392
ไม่นะ. เขาเข้าร่วมกับฉัน
ภาวะซึมเศร้าหลังคลอดเล็กน้อย
224
00:13:18,110 --> 00:13:20,048
กล่าวว่าฉัน
ฉันจะต้องพักผ่อนเพื่อ
225
00:13:20,049 --> 00:13:21,782
ไม่กี่สัปดาห์และ
ส่งฉันมาที่นี่
226
00:13:22,970 --> 00:13:25,823
Arithmomania ง่ายๆ
มันเริ่มต้นในวันหนึ่ง
227
00:13:32,624 --> 00:13:34,524
- เราเป็นยังไงบ้าง?
- มันควรจะได้ผล
228
00:13:34,626 --> 00:13:36,618
แต่เราใช้เวลาสักพักหนึ่ง
ไปหาสเลเตอร์
229
00:13:36,619 --> 00:13:38,292
ตัวอย่างแรก
กำลังจะตาย
230
00:13:38,297 --> 00:13:41,347
การอาบสารอาหารจะไม่เก็บคุณไว้
ฉันมีชีวิตอยู่ได้นานกว่า 5 ชั่วโมง
231
00:13:41,382 --> 00:13:43,753
- 6 ถ้าเราโชคดี
- ถ้าอย่างนั้นเราไปกันเลยดีกว่า
232
00:13:54,112 --> 00:13:56,188
คนไข้รายที่สาม สจวร์ต กอร์ดอน
233
00:13:58,183 --> 00:13:59,541
เช่นเดียวกับคุณนายแครมป์ตัน
234
00:14:00,185 --> 00:14:03,983
เมื่อ 14 ปีที่แล้ว คุณหมอปารีสเข้ารับการรักษา
ในโรงพยาบาลจิตเวช
235
00:14:03,984 --> 00:14:06,413
ด้วยความเท่าเทียมกัน
จิตเวชถึงอาการไอ
236
00:14:06,414 --> 00:14:08,676
ซึ่งต่อมาก็พัฒนาเป็น
โรคจิตเภทที่สมบูรณ์
237
00:14:08,677 --> 00:14:11,841
เมื่อสองวันก่อนเขา
ฟื้นตัวได้อย่างน่าอัศจรรย์
238
00:14:12,441 --> 00:14:15,297
เห็นได้ชัดว่ามิสเตอร์กอร์ดอนคิด
ซึ่งเป็นนักแสดงซิดนีย์กรีนสตรีท
239
00:14:15,332 --> 00:14:17,142
และเดินไปรอบๆ โดยอ้างถึงคาซาบลังกา
240
00:14:20,285 --> 00:14:22,608
- ตลกดี.
- อะไร?
241
00:14:23,566 --> 00:14:25,748
เขาดูมากขึ้น
กับปีเตอร์ ลอร์
242
00:14:27,808 --> 00:14:29,160
นี่เป็นเรื่องตลก
243
00:14:32,784 --> 00:14:36,236
ตลอดชีวิตของฉันฉันสามารถ
เข้าใจสิ่งที่จูงใจคน...
244
00:14:36,354 --> 00:14:39,023
อารมณ์ของคุณเช่น
ความโลภ ความอิจฉา หรือการแก้แค้น
245
00:14:39,091 --> 00:14:40,491
แต่นิวตัน...
246
00:14:41,042 --> 00:14:43,059
คนเหล่านี้ที่
เรากำลังเผชิญ...
247
00:14:43,559 --> 00:14:46,025
ผมจะสู้ได้ยังไง.
ฉันไม่เข้าใจอะไร?
248
00:14:46,198 --> 00:14:48,875
โอลิเวีย ฉันรู้จักคุณ
คุณคิดว่าคุณอยู่คนเดียวในเรื่องนี้
249
00:14:49,801 --> 00:14:51,677
อาจเป็นเพราะสิ่งที่เบลล์บอกคุณ
250
00:14:52,276 --> 00:14:54,360
อาจจะเพียงเพราะว่า
บุคลิกภาพของคุณ
251
00:14:54,395 --> 00:14:56,070
แต่การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่ของคุณคนเดียว
252
00:15:04,852 --> 00:15:06,214
มันคือโอลิเวีย
253
00:15:06,283 --> 00:15:08,352
สจ๊วต กอร์ดอน
มันก็เหมือนกับคนอื่นๆ
254
00:15:08,401 --> 00:15:10,470
เมื่อสองวันก่อนเขาตื่นขึ้นมา
มีสติอย่างสมบูรณ์
255
00:15:10,655 --> 00:15:12,481
มีรอยแผลเป็น
ใหม่หลังศีรษะ
256
00:15:13,323 --> 00:15:15,138
ฉันคงต้องจากไปแล้ว
ผ่านบางสิ่งบางอย่าง
257
00:15:15,260 --> 00:15:18,305
เมื่อนายสเลเตอร์
คุณเคยมีการปลูกถ่ายหรือไม่?
258
00:15:18,372 --> 00:15:19,723
เป็นยังไงบ้าง?
259
00:15:19,831 --> 00:15:22,166
หนึ่งในยานั้น
ดร.ปารีสสั่งจ่าย
260
00:15:22,234 --> 00:15:24,488
มันคือไซโรลิมัส หนึ่ง
ยาป้องกันการปฏิเสธ
261
00:15:24,489 --> 00:15:26,403
สำหรับผู้ป่วยเท่านั้น
ย้ายปลูก
262
00:15:26,471 --> 00:15:29,862
มันไม่มีประโยชน์เลยสำหรับก
ผู้ป่วยจิตเภทหวาดระแวง
263
00:15:30,482 --> 00:15:35,108
นี่แสดงให้เห็นว่าไม่เพียงแต่ดร.
ปารีสหายตัวไป เขามันจอมหลอกลวง!
264
00:15:40,206 --> 00:15:42,605
- เว้นแต่คุณจะเป็นอัจฉริยะ
- อะไร?
265
00:15:44,689 --> 00:15:46,533
การปลูกถ่ายอวัยวะ
266
00:15:47,574 --> 00:15:49,396
สมองของมนุษย์
267
00:15:50,028 --> 00:15:52,106
ครึ่งหนึ่งของหนึ่ง
268
00:15:52,597 --> 00:15:54,792
แต่ก็ตายไปเปล่าประโยชน์...
269
00:15:54,793 --> 00:15:57,902
เพราะเมื่อคุณถอดอันหนึ่งออก
เนื้อเยื่อสมองจากสิ่งมีชีวิต
270
00:15:57,903 --> 00:16:00,763
สามารถทำให้คุณมีชีวิตอยู่ได้เพียงเล็กน้อย
ระยะเวลาในการระงับสารอาหาร
271
00:16:00,798 --> 00:16:02,368
แต่สุดท้ายมันก็จะต้องตาย
272
00:16:02,403 --> 00:16:04,457
มันคือปัญหาที่ว่า
ฉันพยายามแก้ไขมันหลายครั้ง
273
00:16:04,458 --> 00:16:06,468
- ไม่สำเร็จ
- รักษาสมองมนุษย์ให้มีชีวิตอยู่เหรอ?
274
00:16:06,469 --> 00:16:08,702
มันซับซ้อน ดูสิ
275
00:16:08,914 --> 00:16:11,775
แค่ให้อย่างเดียวไม่พอ
เลือดและออกซิเจน
276
00:16:11,810 --> 00:16:14,665
คุณต้องให้ด้วย
การกระตุ้นด้วยไฟฟ้า
277
00:16:14,700 --> 00:16:17,486
อย่างไรก็ตาม ดร.ปารีสพบว่า
วิธีแก้ปัญหา
278
00:16:17,521 --> 00:16:22,377
เขาเก็บทิชชู่จากก
สมองเข้าสู่อีกสมองหนึ่ง
279
00:16:22,883 --> 00:16:24,799
ขออภัย ฉันหลงทาง
สมองอะไร?
280
00:16:25,319 --> 00:16:26,870
จากคนไข้ของเรา
281
00:16:26,905 --> 00:16:29,461
นายสเลเตอร์ นางแครมป์ตัน
และคุณคอนดอน
282
00:16:29,496 --> 00:16:32,380
- กอร์ดอน.
- สิ่งเหล่านี้มาจากเมื่อหลายปีก่อน
283
00:16:32,871 --> 00:16:34,928
แต่คุณสามารถเห็นสิ่งนี้
การเปลี่ยนสีที่นี่?
284
00:16:35,773 --> 00:16:37,942
พวกเขามักจะตีความ
เนื่องจากเครื่องผิดพลาด
285
00:16:37,977 --> 00:16:39,442
แต่ไม่ใช่ข้อผิดพลาดของเครื่อง
286
00:16:41,129 --> 00:16:42,479
เป็นเนื้อเยื่อที่ฝังไว้
287
00:16:42,881 --> 00:16:45,216
นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเขาเอา
ยาเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกปฏิเสธ
288
00:16:45,251 --> 00:16:47,551
ดังนั้นการทำศัลยกรรมนั้น
นิวตันทำสำเร็จ...
289
00:16:47,586 --> 00:16:49,497
เขาเอาเนื้อเยื่อที่ฝังไว้ออก
290
00:16:49,532 --> 00:16:53,365
สมมติฐานของฉันนี้อธิบาย
ความบ้าคลั่งของผู้ป่วย
291
00:16:53,400 --> 00:16:55,297
วางทิชชู่ของบุคคล
292
00:16:55,332 --> 00:16:56,682
ในสมองของอีกฝ่าย...
293
00:16:57,329 --> 00:17:00,297
�...ตามเครื่องยนต์
มอเตอร์ไซค์ในรถยนต์
294
00:17:00,332 --> 00:17:01,682
เข้ากันไม่ได้เลย
295
00:17:01,701 --> 00:17:03,757
แน่นอนว่าสมองส่วนรับ
จะไม่สามารถ
296
00:17:03,792 --> 00:17:05,294
เพื่อประมวลผลเนื้อหาใหม่
297
00:17:05,450 --> 00:17:06,995
จึงเกิดอาการป่วยทางจิต
298
00:17:07,030 --> 00:17:08,652
ความทรงจำเท็จ ความหลงผิด
299
00:17:08,687 --> 00:17:11,833
แต่เมื่อทำการขจัดเนื้อเยื่อแปลกปลอมออก
พวกเขาดูดี
300
00:17:11,834 --> 00:17:13,184
ถูกต้อง.
301
00:17:15,280 --> 00:17:18,040
- เจ้าหน้าที่ฟาร์นสเวิร์ธ
สวัสดี นี่คือดร.เวสต์
302
00:17:18,075 --> 00:17:19,783
เขาถามดูว่า.
มีข้อมูล
303
00:17:19,818 --> 00:17:22,386
เกี่ยวกับดร.ปารีสในของเรา
หน่วย เราไม่มีมัน
304
00:17:22,421 --> 00:17:23,886
โอ้โอเค
305
00:17:23,921 --> 00:17:25,287
- ขอบคุณ...
- ฉันยังไม่เสร็จ
306
00:17:25,322 --> 00:17:27,858
เรายังตรวจสอบด้วย
สถาบันในเครือ
307
00:17:29,347 --> 00:17:31,293
สิ่งนี้นำเราไปสู่คำถามเพิ่มเติมเท่านั้น
308
00:17:31,328 --> 00:17:34,349
ทำไมต้องตัดส่วนของสมองออก
จากใครบางคนไปสู่อีกคนหนึ่ง?
309
00:17:34,384 --> 00:17:35,734
แล้วสมองของใครล่ะ?
310
00:17:36,348 --> 00:17:37,698
แน่นอนว่าเป็นคำถามที่ดี
311
00:17:37,977 --> 00:17:39,381
- ฉันไม่มีความคิด
-ปีเตอร์.
312
00:17:39,620 --> 00:17:41,477
ฉันขอคุยกับคุณสักครู่ได้ไหม?
313
00:17:53,994 --> 00:17:57,453
วอลเตอร์บอกว่าเขาไม่เคยมี
ผู้มาเยือนเซนต์แคลร์ใช่ไหม?
314
00:17:58,461 --> 00:17:59,811
ขวา.
315
00:17:59,858 --> 00:18:02,494
มันอยู่ในทะเบียนของพวกเขา
ที่คุณหมอปารีสมาเยี่ยมคุณ
316
00:18:02,529 --> 00:18:03,977
ในโอกาสที่แตกต่างกันหกครั้ง
317
00:18:10,432 --> 00:18:12,306
คุณรังเกียจไหมถ้าฉันจะมอง
หัวของคุณ?
318
00:18:28,809 --> 00:18:30,159
มันอยู่ที่นี่
319
00:18:31,946 --> 00:18:34,151
มันแตกต่างออกไป แก่กว่า
แต่...
320
00:18:35,988 --> 00:18:37,338
มันเป็นรอยแผลเป็นจริงๆ
321
00:18:48,462 --> 00:18:49,819
ดูในเวชระเบียนของคุณ
322
00:18:49,854 --> 00:18:51,721
ที่ได้ผ่านเรื่องนี้มาแล้ว
ขั้นตอน
323
00:18:51,756 --> 00:18:53,106
หลายครั้งด้วยซ้ำ
324
00:18:55,928 --> 00:18:57,888
มันไม่ใช่ความคิดที่ดีนะปีเตอร์
325
00:18:57,923 --> 00:19:00,533
เครื่องเรโซแนนซ์เหล่านี้
มีแม่
326
00:19:00,568 --> 00:19:02,846
ที่ดึงโลหะออกจากคนไข้
327
00:19:02,881 --> 00:19:05,971
และฉันมีเครื่องติดตาม
ฝังอยู่ในคอ...
328
00:19:06,286 --> 00:19:08,410
ตัวติดตาม GPS ฉัน...
329
00:19:08,445 --> 00:19:10,451
คุณไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ
กังวล
330
00:19:11,405 --> 00:19:12,775
เพราะมันทำจากซิลิคอน
331
00:19:13,602 --> 00:19:16,648
และคุณก็รู้เช่นเดียวกับที่ฉันทำอย่างนั้น
ไม่ได้รับผลกระทบจากเครื่อง
332
00:19:17,168 --> 00:19:18,518
บางทีวาเลี่ยมอาจจะช่วยได้
333
00:19:18,892 --> 00:19:23,240
ฉันไม่ได้รับวาเลี่ยม
พอแล้ว. เป็นความคิดที่ดี
334
00:19:23,241 --> 00:19:25,490
ฉันจะกิน 50 มก. ได้โปรด
335
00:19:25,822 --> 00:19:27,877
คือ...อันหนึ่ง
ปริมาณที่สูงมาก
336
00:19:28,161 --> 00:19:30,338
ความอดทนของฉันสูงมาก
337
00:19:31,271 --> 00:19:32,621
ขวา.
338
00:19:35,329 --> 00:19:37,703
- คุณจะสบายดี.
- ใช่.
339
00:19:37,704 --> 00:19:39,101
มันเป็นขั้นตอนปกติ
340
00:19:40,139 --> 00:19:42,773
วาเลี่ยมจะจัดการเอง
โรคกลัวที่แคบที่คุณอาจมี
341
00:19:42,857 --> 00:19:45,270
Claustrophobia ไม่ทำให้ฉันกังวล
ปีเตอร์.
342
00:19:48,230 --> 00:19:50,265
คุณคิดอย่างไรเช่นนั้น
ผู้ชายทำกับฉันเหรอ?
343
00:19:52,534 --> 00:19:54,042
ฉันไม่รู้ วอลเตอร์
344
00:19:57,457 --> 00:19:59,044
แต่เรามาดูกันว่าโอเคไหม?
345
00:20:29,893 --> 00:20:31,572
- คุณสบายดีไหม?
- ใช่.
346
00:20:32,136 --> 00:20:34,381
วอลเตอร์ต้องการอยู่และ
รอผลลัพธ์
347
00:20:34,400 --> 00:20:36,072
แต่มีวอลเตอร์ติดยา
348
00:20:36,107 --> 00:20:37,744
และยังวางยาวอลเตอร์ด้วย
349
00:20:38,731 --> 00:20:40,081
แอสทริดพาเขาออกไป
350
00:20:45,385 --> 00:20:47,800
คุณเห็นการแสดงออกของเขา
เมื่อเราคุยกับสเลเตอร์?
351
00:20:49,299 --> 00:20:50,790
คุณคิดว่ามันเป็นอย่างไรสำหรับเขา?
352
00:20:52,697 --> 00:20:55,273
อยากย้อนเวลากลับไป
จนกระทั่งก่อนที่คุณจะคลั่งไคล้?
353
00:21:00,620 --> 00:21:03,311
ตอนนี้ก็เพียงพอแล้ว
เพื่อดูว่าคุณสูญเสียไปเท่าไหร่
354
00:21:05,912 --> 00:21:07,736
ฉันไม่ต้องการที่จะดูเหมือนไม่มีความรู้สึก แต่
355
00:21:08,836 --> 00:21:10,423
จากที่ฉันรู้เกี่ยวกับพ่อของคุณ...
356
00:21:11,616 --> 00:21:13,528
การบ้าคลั่งทำให้เขา
ผู้ชายที่ดีกว่า
357
00:21:14,380 --> 00:21:15,975
เป็นพ่อที่ดีกว่าแน่นอน
358
00:21:22,008 --> 00:21:24,134
ฉันควรจะไปได้แล้ว
ไปเยี่ยมเขาที่เซนต์แคลร์
359
00:21:26,653 --> 00:21:28,448
ฉันคิดว่ามันเป็นแล้ว
ชดเชยสิ่งนั้น
360
00:21:36,556 --> 00:21:38,492
ฉันทบทวนข้อสอบของพ่อคุณ
361
00:21:39,125 --> 00:21:41,155
- แล้ว?
- คุณควรจะดู.
362
00:21:42,028 --> 00:21:43,710
ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
363
00:21:43,745 --> 00:21:45,165
รอยแผลเป็นสามประการ
ขนาดเดียวกัน
364
00:21:45,200 --> 00:21:46,612
ในกลีบขมับด้านซ้าย
365
00:21:47,300 --> 00:21:49,790
แผลเหล่านี้ขึ้นไป
เรื่องสีเทา
366
00:21:50,102 --> 00:21:53,019
- ฉันไม่เข้าใจ.
- วอลเตอร์ไม่มีเนื้อเยื่อฝัง
367
00:21:53,054 --> 00:21:55,405
- มันถูกลบออกแล้ว
- ใช่แล้ว จากฮิปโปแคมปัส
368
00:21:55,440 --> 00:21:58,159
และเท่าที่ผมรู้คงไม่มี
เหตุผลทางการแพทย์สำหรับเรื่องนี้
369
00:21:58,454 --> 00:22:00,677
สิ่งนี้ทำอะไร?
ฮิปโปแคมปัส?
370
00:22:00,712 --> 00:22:03,834
ควบคุมการยับยั้งร้านค้า
ความทรงจำระยะยาว
371
00:22:03,890 --> 00:22:05,837
มีส่วนช่วยในการ
การรับรู้เชิงพื้นที่
372
00:22:05,872 --> 00:22:07,784
มีข้อสอบ
จากคนไข้รายอื่น?
373
00:22:07,819 --> 00:22:09,169
แน่นอน.
374
00:22:09,924 --> 00:22:11,905
- คุณมีอะไรอยู่ในใจ?
- หนึ่งวินาที
375
00:22:16,564 --> 00:22:18,128
ส่วนนั้นที่พวกเขาใส่ไว้ในสเลเตอร์
376
00:22:26,104 --> 00:22:27,454
ดูสิ...
377
00:22:29,351 --> 00:22:30,701
ลงตัวพอดี
378
00:22:32,552 --> 00:22:34,639
ฉันเอาวาเลี่ยมไปเยอะมาก
379
00:22:35,081 --> 00:22:38,446
สับสน เวียนศีรษะ คลื่นไส้
380
00:22:39,919 --> 00:22:42,652
ฉันคิดว่าฉันคำนวณขนาดยาผิด
381
00:22:43,194 --> 00:22:45,378
บางทีคุณควรไปโรงพยาบาล วอลเตอร์
382
00:22:46,425 --> 00:22:48,263
ฉันไม่อยากไปโรงพยาบาล
383
00:22:55,401 --> 00:22:58,239
ฉันต้องการเก้าอี้รถเก๋งสีม่วง
384
00:22:58,961 --> 00:23:00,649
ไม่พูด
สิ่งของกับสิ่งของ
385
00:23:01,007 --> 00:23:04,999
เรียน คุณไวโอเล็ต ซีดาน
เก้าอี้เป็นวงดนตรี
386
00:23:05,734 --> 00:23:07,238
อัลบั้มเปิดตัวของพวกเขา...
387
00:23:08,447 --> 00:23:11,105
ช่วยให้ฉันออกจากสิ่งเหล่านี้ได้เสมอ
วาเลี่ยมส่วนเกิน
388
00:23:13,753 --> 00:23:15,320
มันอยู่ในห้องปฏิบัติการ ไปกันเลย...
389
00:23:16,585 --> 00:23:17,935
วอลเตอร์...
390
00:23:18,875 --> 00:23:21,112
ไม่ คุณ... คุณขับรถ
391
00:23:23,155 --> 00:23:25,198
ฉันอาจจะอ้วกใส่รถคุณ
392
00:23:25,865 --> 00:23:28,300
ทำไมคุณไม่อยู่ที่นี่
และพักผ่อน
393
00:23:28,335 --> 00:23:29,685
และฉันจะได้รับมันไหม?
394
00:23:36,108 --> 00:23:37,463
- ไม่เป็นไร.
- มันดีกว่า.
395
00:23:37,850 --> 00:23:39,200
ฉันจะกลับมาทันที
396
00:23:41,462 --> 00:23:43,248
มันคงจะเป็นปารีส
397
00:23:43,601 --> 00:23:46,717
คงได้เอาชิ้นส่วนของสมองไป
จากวอลเตอร์ แต่ทำไม?
398
00:23:46,795 --> 00:23:48,621
แล้ว...จะอนุรักษ์ไว้ทำไม?
399
00:23:50,923 --> 00:23:52,273
หน่วยความจำ.
400
00:23:53,092 --> 00:23:54,550
ฮิปโปแคมปัสเก็บความทรงจำ
401
00:23:54,827 --> 00:23:57,728
เบลล์บอกว่านิวตันต้องการเปิด
ประตูไปอีกด้านหนึ่ง
402
00:23:57,730 --> 00:24:00,434
เรารู้ว่าวอลเตอร์ทำไปแล้ว
เขาแค่จำไม่ได้ว่ายังไง
403
00:24:01,067 --> 00:24:02,804
นั่นเป็นเหตุผลที่คุณจำไม่ได้
404
00:24:04,136 --> 00:24:06,142
ความทรงจำของเขาก็คือ
ฉีกออกไปอย่างแท้จริง
405
00:24:06,881 --> 00:24:08,260
ไม่มีโอกาส.
406
00:24:08,261 --> 00:24:11,675
- นิวตันอ่านมันได้อย่างไร?
- ตามทฤษฎีแล้ว เป็นไปไม่ได้ แต่เขา
407
00:24:11,714 --> 00:24:13,764
ควรจะยังคงเป็น
หัวแช่แข็ง
408
00:24:14,146 --> 00:24:16,982
ดังนั้น เพื่อทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้สำเร็จ
เขาต้องการอะไร?
409
00:24:17,350 --> 00:24:18,700
เขาจะต้อง...
410
00:24:20,141 --> 00:24:22,930
ปรับใช้ความทรงจำ
ในสมองที่ตีความพวกเขา
411
00:24:23,887 --> 00:24:25,237
วอลเตอร์.
412
00:24:30,044 --> 00:24:31,726
แอสทริด คุณอยู่ไหน?
413
00:24:32,031 --> 00:24:34,161
ฉันกำลังจะไปห้องปฏิบัติการ
เขาอยู่ที่บ้าน
414
00:24:34,217 --> 00:24:35,734
เขาบอกให้ไปเอาซีดีของเขา
415
00:24:36,110 --> 00:24:38,067
- นานแค่ไหนแล้ว?
- 5 นาทีที่แล้ว
416
00:24:38,102 --> 00:24:40,394
จำเป็นต้องกลับไป วอลเตอร์
ตกอยู่ในอันตราย
417
00:24:40,855 --> 00:24:42,205
ฉันกำลังไป.
418
00:24:47,246 --> 00:24:49,147
ใจเย็นๆ เจ้าหน้าที่ฟาร์นสเวิร์ธ
419
00:24:50,850 --> 00:24:52,970
คุณไม่จำเป็นต้องตื่น
พื้นที่ใกล้เคียงทั้งหมด
420
00:25:03,830 --> 00:25:05,180
สวัสดีคุณหมอบิชอป
421
00:25:17,913 --> 00:25:20,578
ปีเตอร์. เขาเป็นอยู่แล้ว
ถ่ายเมื่อฉันมาถึง
422
00:25:21,450 --> 00:25:24,522
ขอโทษ. ปีเตอร์ ฉัน...
ฉันไม่ควรทิ้งเขาไว้ตามลำพัง
423
00:25:25,654 --> 00:25:27,552
มันไม่ใช่ความผิดของคุณ
คุณไม่รู้
424
00:25:28,491 --> 00:25:29,841
ฉันมีความคิด
425
00:25:29,959 --> 00:25:33,092
สัปดาห์ที่แล้วเมื่อคุณหลงทาง
วอลเตอร์ทำสิ่งที่คาดหวัง
426
00:25:33,167 --> 00:25:35,560
ติดตั้งเครื่องติดตามแล้ว
ที่คอเพื่อว่า
427
00:25:35,595 --> 00:25:37,954
ถ้าเขาหลงทาง
เราสามารถหาเขาได้
428
00:25:39,001 --> 00:25:40,673
มันอยู่ไม่ไกล ไปกันเลย
429
00:25:44,006 --> 00:25:46,584
อยู่นิ่งๆ ได้โปรด
มันจะไม่เจ็บอะไร
430
00:25:51,514 --> 00:25:54,530
- ขอโทษเรารู้จักกันเหรอ?
- เราจะได้รู้จักกัน
431
00:25:55,718 --> 00:25:59,180
ที่นี่เป็นยากล่อมประสาทแบบเบา ๆ สำหรับ
สงบประสาท
432
00:25:59,215 --> 00:26:02,814
ฉันทาน Valium 50 มก. แล้ว
433
00:26:03,125 --> 00:26:05,195
แล้วจะมีความสุขมาก
434
00:26:13,065 --> 00:26:14,735
- ดันแฮม.
- ตำแหน่งของคุณคืออะไร?
435
00:26:14,753 --> 00:26:16,880
ห่างออกไปสองช่วงตึก
จากสถานีบอยล์สตัน ที
436
00:26:16,915 --> 00:26:19,350
ตำรวจบอสตันกำลังส่ง
หน่วย
437
00:26:19,385 --> 00:26:20,735
พวกเขามาพบคุณ
438
00:26:21,553 --> 00:26:24,389
ดำเนินการต่อ.
เลี้ยวซ้ายแรก
439
00:26:29,995 --> 00:26:32,497
สมองของมนุษย์
เป็นอวัยวะที่น่าหลงใหล
440
00:26:33,298 --> 00:26:35,881
แต่มันไม่คงที่
การถอดทำลายส่วนนี้
441
00:26:36,601 --> 00:26:39,741
มันเปลี่ยนเส้นทางการเชื่อมต่อ
และเติบโตในรูปแบบใหม่
442
00:26:41,006 --> 00:26:45,134
แต่ลองเดาดูว่าอันเก่าอยู่ที่ไหน
การเชื่อมต่ออาจซับซ้อนมาก
443
00:26:55,253 --> 00:26:56,603
ซ้าย.
444
00:27:06,865 --> 00:27:08,230
ที่นี่! ทางนี้!
445
00:27:08,265 --> 00:27:09,866
ไป! ไป! ไป! มาเลยไป!
446
00:27:12,467 --> 00:27:13,817
วอลเตอร์!
447
00:27:16,474 --> 00:27:17,824
ปลอดภัย!
448
00:27:30,088 --> 00:27:31,438
พวกเขาพบชิปแล้ว
449
00:27:40,262 --> 00:27:42,099
ฉันจะแสดงชุดภาพถ่ายให้คุณดู
450
00:27:42,331 --> 00:27:45,837
เห็นภาพแล้วบอกได้เลย.
สิ่งแรกที่ต้องคิด
451
00:27:46,538 --> 00:27:48,830
ไม่มีคำตอบที่ถูกหรือผิด
452
00:27:48,865 --> 00:27:51,122
แต่กรุณาบอกความจริงกับฉันด้วย
453
00:27:51,157 --> 00:27:53,390
ถ้าไม่พูดก็จะรู้
454
00:27:54,434 --> 00:27:56,803
จะใช้สมาคม
455
00:27:56,838 --> 00:27:59,788
เพื่อแมปฟังก์ชันของฉัน
เกี่ยวกับสมอง
456
00:28:01,019 --> 00:28:03,218
และค้นหาเส้นทางประสาทของฉัน
457
00:28:06,991 --> 00:28:08,629
คุณกำลังพยายามที่จะรักษาฉัน?
458
00:28:09,761 --> 00:28:11,529
ฉันกลัวไม่.
459
00:28:17,769 --> 00:28:19,487
พูดสิ่งที่คุณคิดเมื่อ
เห็นสิ่งนี้
460
00:28:20,372 --> 00:28:23,043
ภาคการศึกษาแรกของฉัน
เคมีอินทรีย์
461
00:28:25,477 --> 00:28:28,312
ฉันและคู่ของฉันเคย
นั่งที่ด้านล่าง
462
00:28:28,347 --> 00:28:30,356
เพื่อให้ได้กลิ่น
ควันเบนซิน
463
00:28:35,385 --> 00:28:36,874
ปีเตอร์.
464
00:28:41,320 --> 00:28:42,670
ปีเตอร์.
465
00:28:50,735 --> 00:28:52,085
ปีเตอร์.
466
00:28:53,505 --> 00:28:55,447
ขอโทษ. ฉันรู้ว่าคุณเป็น
เป็นเรื่องยาก
467
00:29:02,881 --> 00:29:04,231
มันไม่ทำงาน
468
00:29:04,382 --> 00:29:05,992
มันไม่ได้สร้างการเชื่อมต่อ
469
00:29:06,484 --> 00:29:08,822
- ฉันควรปรับเทียบเครื่องใหม่หรือไม่?
- ไม่ ไม่ ไม่
470
00:29:08,885 --> 00:29:11,854
เรามาค้นหาสิ่งที่ทรงพลังกว่านี้กันดีกว่า
เพื่อกระตุ้นความจำ
471
00:29:15,254 --> 00:29:17,340
แน่นอนว่าความทรงจำ
มันขึ้นอยู่กับความรู้สึก
472
00:29:17,428 --> 00:29:19,822
การมองเห็นเพียงอย่างเดียวไม่ได้
เป็นตัวกระตุ้นที่ดี
473
00:29:19,857 --> 00:29:22,216
การได้ยินและการดมกลิ่น
พวกเขาทำงานได้ดีขึ้นมาก
474
00:29:24,502 --> 00:29:25,852
เราต้องการ...
475
00:29:27,238 --> 00:29:28,919
ของบริบทที่เหมาะสม
476
00:29:32,210 --> 00:29:33,956
วอลเตอร์พูดอย่างนั้น
เนื้อเยื่อสมอง
477
00:29:33,991 --> 00:29:36,180
มีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน
ภายนอกร่างกาย
478
00:29:36,215 --> 00:29:37,565
ดังนั้นพวกเขาจึงต้องอยู่ใกล้ๆ
479
00:29:37,816 --> 00:29:40,166
เราเพิ่มการแจ้งเตือน
ให้กับโรงพยาบาลทุกแห่ง
480
00:29:40,184 --> 00:29:42,277
กรณีฉุกเฉินและคลินิก
ทั่วทั้งภูมิภาค
481
00:29:42,278 --> 00:29:43,632
รวมถึงสัตวแพทย์ด้วย
482
00:29:43,633 --> 00:29:45,507
นั่นคือถ้าคุณต้องการ
ของโรงพยาบาล
483
00:29:45,558 --> 00:29:48,107
ด้วยเทคโนโลยีของพวกเขา
เราไม่แน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนั้น
484
00:29:48,142 --> 00:29:50,657
มันเป็นการเริ่มต้น ถ้ามันไม่ทำงาน
เราจะสร้างสรรค์
485
00:29:52,230 --> 00:29:53,778
สาวชุดแดง.
486
00:29:54,339 --> 00:29:55,699
เหตุใดเราจึงไม่เห็นมัน?
487
00:29:55,700 --> 00:29:58,700
เด็กผู้หญิงในชุดสีแดง,
28, 28, ซิดนีย์ กรีนสตรีท
488
00:29:59,004 --> 00:30:01,233
คนไข้ของคุณหมอปารีส
พวกเขามีความหลงใหล
489
00:30:01,773 --> 00:30:04,681
สเลเตอร์พูดคุยเกี่ยวกับหญิงสาว
ซึ่งอาศัยอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน
490
00:30:04,709 --> 00:30:06,483
อันที่เราพบ
นั่นไม่มีอยู่จริง
491
00:30:06,518 --> 00:30:10,306
ใช่แล้ว อาศัยอยู่อีกด้านหนึ่ง
จากถนนของฉันในเคมบริดจ์
492
00:30:10,377 --> 00:30:13,567
เธอชื่อซิดนีย์ เธออาศัยอยู่
ที่ 2828 ถนนสีเขียว
493
00:30:13,602 --> 00:30:15,205
- มันเป็นความทรงจำของวอลเตอร์
- มันเป็น
494
00:30:15,230 --> 00:30:18,322
ความทรงจำคือ...
มันเป็นบริบทการเชื่อมโยง
495
00:30:18,390 --> 00:30:21,572
เมื่อวอลเตอร์สั่งอาหาร
ดนตรีหรือศิลปะเขากำลังพยายาม
496
00:30:21,661 --> 00:30:23,766
สร้างช่วงเวลาขึ้นมาใหม่
ที่ทำให้คุณจำได้
497
00:30:23,862 --> 00:30:27,015
- คุณหมายความว่าอย่างไร?
- ฉันไม่รู้. ฉันไม่รู้.
498
00:30:27,432 --> 00:30:30,381
แต่ถ้าอยากให้เขาจำ
ว่าเขาสร้างพอร์ทัลอย่างไร
499
00:30:30,435 --> 00:30:33,516
บางที... พวกเขาจะพาเขาไป
ไปยังสถานที่ที่เขาทำนั้น
500
00:30:33,909 --> 00:30:37,040
- ทะเลสาบไรเดน...บ้านริมทะเลสาบ
- ไม่ ที่นั่นเขาเปิดประตู
501
00:30:37,139 --> 00:30:38,489
แต่ความคิดนั้นไม่ได้ไปที่นั่น
502
00:30:40,812 --> 00:30:42,910
สถานที่แห่งนี้ดูคุ้นเคย
503
00:30:44,878 --> 00:30:47,465
ครั้งสุดท้ายที่ฉันอยู่ที่นี่
มันอยู่อีกสถานีหนึ่ง
504
00:30:48,153 --> 00:30:49,929
ใบไม้ร่วงหล่น
505
00:30:50,121 --> 00:30:52,588
� ที่นี่มีอยู่จริง
ในโลกทั้งสอง
506
00:30:53,302 --> 00:30:56,294
เอาน่า แต่ในด้านของฉันนั้น
ต้นไม้ตายไปนานแล้ว
507
00:30:56,461 --> 00:30:58,337
และสิ่งเดียวกันก็ทำให้หญ้าตาย
508
00:30:58,563 --> 00:30:59,913
พวกเขาเรียกมันว่า "โรคระบาด"
509
00:31:01,092 --> 00:31:03,466
- มันแย่มาก.
- มันเป็นเรื่องจริงคุณว่าไหม?
510
00:31:04,035 --> 00:31:06,601
สมิธกำลังเฝ้าดูอยู่
ฉันดูแลทุกสิ่งทุกอย่าง
511
00:31:07,013 --> 00:31:08,363
มันปลอดภัย
512
00:31:08,601 --> 00:31:09,951
ยอดเยี่ยม.
513
00:31:15,145 --> 00:31:16,495
เอาล่ะ ดร.บิช็อป
514
00:31:16,980 --> 00:31:19,864
ฉันสามารถดูว่าพื้นที่ใดของ
สมองของคุณสมเหตุสมผล
515
00:31:19,899 --> 00:31:22,304
ไปยังข้อมูลที่เป็นอยู่
เก็บไว้ในเนื้อนั้น
516
00:31:22,947 --> 00:31:25,734
ในโลกที่สมบูรณ์แบบ
ฉันจะใส่มันกลับ
517
00:31:25,824 --> 00:31:29,195
แต่ไม่เคยจะยอมส่งมันเลย
ถึงกระบวนการที่หยาบคายเช่นนี้
518
00:31:29,671 --> 00:31:32,593
แต่นั่นคือวิธีเดียว
ที่เราต้องเชื่อมต่อใหม่
519
00:31:32,628 --> 00:31:34,098
ส่วนเหล่านี้ไปยังสมองของคุณ
520
00:31:39,140 --> 00:31:40,490
การเชื่อมต่อเสร็จสมบูรณ์
521
00:31:40,505 --> 00:31:41,855
เอาล่ะ ดร.บิช็อป...
522
00:31:43,374 --> 00:31:44,762
คุณรู้ไหมว่ามันอยู่ที่ไหนใช่ไหม?
523
00:31:55,016 --> 00:31:56,366
แน่นอน.
524
00:31:57,142 --> 00:31:58,649
นี่คือบ้านของฉัน
525
00:31:59,984 --> 00:32:01,393
มันใช้งานได้
526
00:32:01,394 --> 00:32:03,951
ภรรยาของฉันอยู่ที่ไหน?
แล้วลูกชายของฉันล่ะ?
527
00:32:06,639 --> 00:32:08,091
คุณวางยาฉัน
528
00:32:08,266 --> 00:32:09,665
ใช่. และตอนนี้...
529
00:32:10,034 --> 00:32:11,384
ฉันมีคำถาม
530
00:32:12,804 --> 00:32:15,124
เมื่อเขาสร้างประตู...
531
00:32:16,074 --> 00:32:18,346
ที่ให้คุณเดินได้
ผ่านโลกที่แตกต่างกัน
532
00:32:22,381 --> 00:32:23,731
บอกเราว่าคุณทำมันได้อย่างไร
533
00:32:26,036 --> 00:32:28,264
เป็นยังไงบ้าง?
534
00:32:28,590 --> 00:32:30,053
แย่กว่านั้นจากสิ่งที่พวกเขาพูด
535
00:32:31,890 --> 00:32:34,951
ฉันรู้ว่าทำไมเขาถึงสร้างประตู
536
00:32:36,762 --> 00:32:38,224
ฉันรู้ว่าคุณสูญเสียอะไรไป
537
00:32:39,418 --> 00:32:42,425
ตอนนี้คุณจะแสร้งทำเป็นว่าคุณเต็มใจ
ที่จะสูญเสียเขาอีกครั้ง?
538
00:32:46,142 --> 00:32:50,631
บอกฉันเกี่ยวกับประตู
539
00:33:12,797 --> 00:33:14,499
- เรามีบริษัท
- พวกเขาอยู่ที่นี่
540
00:33:15,363 --> 00:33:16,903
ดีทุกอย่าง.
เราทำเสร็จแล้ว
541
00:33:17,299 --> 00:33:18,816
เราได้สิ่งที่เราต้องการแล้ว
542
00:33:29,511 --> 00:33:31,859
ฉันขอโทษ ดร.บิชอป
543
00:33:54,736 --> 00:33:58,772
วอลเตอร์! วอลเตอร์!
วอลเตอร์.
544
00:33:58,773 --> 00:34:00,436
คุณฟังฉันอยู่หรือเปล่า?
วอลเตอร์!
545
00:34:01,076 --> 00:34:02,701
วอลเตอร์ คุณได้ยินฉันไหม?
546
00:34:03,178 --> 00:34:04,528
วอลเตอร์!
547
00:34:08,417 --> 00:34:09,767
สวัสดีลูกชาย
548
00:34:13,121 --> 00:34:14,471
คุณช่วยฉันได้ไหม?
549
00:34:23,031 --> 00:34:25,759
ใช้ได้.
ฉันอยู่กับเอฟบีไอ
550
00:34:26,242 --> 00:34:28,037
พวกเขาเพิ่งจากไป
กลับมาแล้ว!
551
00:34:36,845 --> 00:34:38,248
หยุดแล้ว!
เอฟบีไอ!
552
00:35:06,364 --> 00:35:07,714
ออกไปจากที่นั่น
553
00:35:21,857 --> 00:35:23,385
ลงไปช้าๆ
554
00:35:24,259 --> 00:35:26,247
เก็บมือของคุณไว้
ที่ที่ฉันสามารถมองเห็นพวกเขาได้
555
00:35:27,763 --> 00:35:29,453
ถ้ามันกระพริบ
556
00:35:29,488 --> 00:35:31,947
เขาจะไม่มีศีรษะอีกต่อไป
เพื่อแช่แข็ง
557
00:35:41,242 --> 00:35:42,592
พวกเขาเป็นของฉันเหรอ?
558
00:35:43,745 --> 00:35:45,095
ใช่.
559
00:35:47,081 --> 00:35:48,732
ส่วนหนึ่งของสมองของฉัน ปีเตอร์...
560
00:35:49,717 --> 00:35:51,067
พวกเขากำลังจะตาย
561
00:35:51,352 --> 00:35:53,080
อะไรก็ตามที่อยู่ที่นั่น...
562
00:35:55,690 --> 00:35:57,446
เป็นความทรงจำที่ไม่
ฉันจะฟื้นตัว
563
00:35:58,460 --> 00:35:59,916
ดีทุกอย่าง.
คุณไม่ต้องการพวกเขา
564
00:36:04,766 --> 00:36:06,116
สวัสดีลูกชาย
565
00:36:13,207 --> 00:36:14,557
สวัสดีลูกชาย
566
00:36:17,251 --> 00:36:18,601
วอลเตอร์?
567
00:36:19,347 --> 00:36:20,697
วอลเตอร์!
568
00:36:21,449 --> 00:36:23,275
เฮ้ วอลเตอร์ มองฉันสิ
วอลเตอร์!
569
00:36:23,618 --> 00:36:25,452
ฉันคิดว่าคุณควรรู้อะไรบางอย่าง
570
00:36:25,940 --> 00:36:27,290
เป็นเรื่องเกี่ยวกับวอลเตอร์ บิชอป
571
00:36:27,789 --> 00:36:30,447
เขาจะตายเว้นแต่เขาจะทำ
สิ่งที่ฉันพูด
572
00:36:31,192 --> 00:36:32,894
ฉันฉีดสารพิษต่อระบบประสาทให้เขา
573
00:36:32,929 --> 00:36:36,742
และเว้นแต่เขาจะกินยาแก้พิษ
ภายในสี่นาที มันจะฆ่าเขา
574
00:36:37,532 --> 00:36:40,236
เรียกมันว่าไพ่ที่แขนเสื้อของคุณ
เพื่อให้แน่ใจว่าฉันจะหลบหนี
575
00:36:40,398 --> 00:36:41,748
คุณกำลังบลัฟ
576
00:36:47,508 --> 00:36:49,131
- มันคือฉัน.
- พวกเขาทำบางอย่างกับวอลเตอร์
577
00:36:49,180 --> 00:36:52,415
ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร
แต่ฉันคิดว่าเขาถูกวางยาพิษ
578
00:36:52,547 --> 00:36:54,441
- เขามีอิศวร.
- คุณทำอะไรกับเขา?
579
00:36:54,525 --> 00:36:56,948
ถามว่าเขาเห็นก
ชุดแพทย์ที่ฉันทิ้งไว้ที่นั่น
580
00:36:56,951 --> 00:36:58,313
โอลิเวีย คุณต้องมาที่นี่
581
00:36:58,520 --> 00:37:00,823
โปรด! โปรด.
ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณ
582
00:37:00,824 --> 00:37:03,082
ปีเตอร์ ฟังฉันนะ
คุณเห็นชุดอุปกรณ์ทางการแพทย์บ้างไหม?
583
00:37:03,257 --> 00:37:04,863
มีอันหนึ่งอยู่บนโต๊ะ
ทำไม
584
00:37:04,959 --> 00:37:06,596
ในชุดมีขวดสามขวด
585
00:37:06,661 --> 00:37:09,285
ฉีดตามลำดับที่ถูกต้อง
จะทำให้สารพิษเป็นกลาง
586
00:37:09,697 --> 00:37:11,264
- พูด.
- ไม่ ไม่ ไม่
587
00:37:11,332 --> 00:37:12,682
ยัง.
588
00:37:13,067 --> 00:37:16,953
คุณยังมีเวลาสองนาที
ก่อนที่ดร.บิช็อปจะเสียชีวิต
589
00:37:16,954 --> 00:37:19,458
วิ่งได้ดี,
ฉันใช้เวลาประมาณ 40 วินาที
590
00:37:19,508 --> 00:37:20,858
จนกว่าคุณจะไปถึงมัน
591
00:37:21,276 --> 00:37:24,197
ให้ฉันโทรศัพท์ของคุณ
เมื่อฉันได้ยินเธอไปถึงที่นั่น
592
00:37:24,232 --> 00:37:26,848
ผ่านโทรศัพท์มือถือของปีเตอร์
ฉันจะบอกคุณว่าคุณควรทำอย่างไร
593
00:37:26,948 --> 00:37:28,871
คุณจะบ้าถ้าคุณคิด
ว่าฉันจะปล่อยเขาไป
594
00:37:28,897 --> 00:37:32,250
โอลิเวีย ได้โปรด ฉันต้องการของคุณ
ช่วยด้วย ฉันคิดว่าเขากำลังจะตาย
595
00:37:32,887 --> 00:37:35,060
พระเจ้า วอลเตอร์
วอลเตอร์!
596
00:37:35,823 --> 00:37:37,173
ทางเลือกเป็นของคุณ
597
00:37:37,525 --> 00:37:38,875
คุณสามารถอยู่กับฉันได้...
598
00:37:40,261 --> 00:37:41,611
หรือกับวอลเตอร์ บิชอป
599
00:37:50,390 --> 00:37:53,384
หนึ่งนาที 45 วินาที
600
00:37:53,419 --> 00:37:54,856
เอาน่า โอลิเวีย
601
00:37:54,857 --> 00:37:56,541
โอลิเวีย กลับมาเถอะ
ฉันต้องการความช่วยเหลือ
602
00:37:56,592 --> 00:37:57,942
ตัดสินใจเลือก...
603
00:37:58,337 --> 00:38:00,886
ฉันหรือวอลเตอร์ บิชอป
604
00:38:07,179 --> 00:38:08,529
ไปลงนรก.
605
00:38:24,530 --> 00:38:25,880
ให้ฉันโทรศัพท์ของคุณ!
606
00:38:27,210 --> 00:38:29,002
ถูกต้องแล้ว เจ้าเด็กเลว
607
00:38:30,403 --> 00:38:32,977
- คุณมีชุดแพทย์ไหม?
- ใช่.
608
00:38:32,978 --> 00:38:34,328
โอเค บอกลำดับมา
609
00:38:34,724 --> 00:38:36,636
น้ำเงินเหลืองแดง
610
00:38:37,197 --> 00:38:40,373
ขวา. สีฟ้า, สีเหลือง, สีแดง
611
00:38:46,073 --> 00:38:49,193
และโอลิเวีย ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
คุณอ่อนแอแค่ไหน
612
00:39:21,924 --> 00:39:23,274
ปีเตอร์...
613
00:39:25,624 --> 00:39:27,654
ฉันรู้สึกเจ็บปวด
ด้วยหัวอันน่าสยดสยอง...
614
00:39:29,471 --> 00:39:33,035
และเกิดความอยากกินขึ้นมาทันที
ปีกไก่.
615
00:39:46,712 --> 00:39:49,113
เขาพูดถูก
ฉันได้เลือกทางอารมณ์
616
00:39:49,148 --> 00:39:51,722
ฉันเลือกเพื่อนแต่ไม่
ความรับผิดชอบของฉัน
617
00:39:51,984 --> 00:39:54,652
และเราไม่มีความคิด
ถ้าวอลเตอร์ให้นิวตัน
618
00:39:54,720 --> 00:39:56,136
ข้อมูลเกี่ยวกับท่าเรือ
619
00:39:56,222 --> 00:39:57,577
วอลเตอร์จำไม่ได้
620
00:39:57,612 --> 00:40:00,034
และเนื้อเยื่อสมองของนิวตัน
เอาตายแล้ว
621
00:40:00,126 --> 00:40:02,593
- แล้วดร.ปารีสล่ะ?
- ไม่มีอะไร. มันระเหยไป
622
00:40:02,975 --> 00:40:05,870
ดังนั้นเราจึงมีคำถามเพิ่มเติมเท่านั้น
ฉันหมายถึงใครคือปารีส?
623
00:40:06,065 --> 00:40:08,269
นิวตันรู้ได้อย่างไร
ความทรงจำของวอลเตอร์?
624
00:40:08,270 --> 00:40:09,633
แล้วทำไมพวกเขาถึงปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่?
625
00:40:09,835 --> 00:40:11,598
ฉันคิดว่าสิ่งต่างๆ
มันจะเป็นเช่นนี้
626
00:40:12,171 --> 00:40:14,587
ยิ่งมีคำตอบมากเท่าไร
คำถามเพิ่มเติม
627
00:40:14,607 --> 00:40:16,029
เราไม่มีคำตอบใดๆ
628
00:40:16,592 --> 00:40:17,975
ใช่เราทำ.
629
00:40:18,042 --> 00:40:20,579
เราให้ชื่อและใบหน้า
ต่อศัตรูของเรา
630
00:40:20,813 --> 00:40:22,163
นั่นคือบางสิ่งบางอย่าง
631
00:40:22,980 --> 00:40:24,582
และช่วยชีวิตดร.บิชอป
632
00:40:24,650 --> 00:40:27,704
มันยังเป็นสิ่งที่เพราะ
แม้ว่าคุณจะคิดอย่างไร
633
00:40:27,753 --> 00:40:30,162
มันเป็นการเลือกที่มีเหตุผล
ไม่ใช่อารมณ์
634
00:40:30,423 --> 00:40:33,824
ถ้าเขาจับหรือฆ่านิวตัน
ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ใช่จุดสิ้นสุด
635
00:40:34,919 --> 00:40:36,666
แต่เรามีวอลเตอร์ บิชอปเพียงคนเดียวเท่านั้น...
636
00:40:39,287 --> 00:40:41,328
และเราก็ยังต้องการมันอยู่
ก่อนสิ้นสุด
637
00:40:44,203 --> 00:40:45,758
อย่าเข้มงวดกับตัวเอง
638
00:40:46,772 --> 00:40:48,478
เราก็ต้องการคุณเช่นกัน
639
00:41:03,656 --> 00:41:05,235
พวกเขาแค่อยากรู้ว่าคุณสบายดีไหม
640
00:41:05,891 --> 00:41:07,241
ฉันรู้.
641
00:41:12,965 --> 00:41:14,731
ฉันควรจะมี
มาเยี่ยมคุณ วอลเตอร์
642
00:41:15,966 --> 00:41:17,521
ตอนที่ฉันอยู่ที่เซนต์แคลร์
643
00:41:19,405 --> 00:41:20,935
โอ้ ไม่เป็นไรนะปีเตอร์
644
00:41:24,777 --> 00:41:27,050
ถ้าเป็นผมจะไม่ทำ
ฉันก็จะจำได้
645
00:41:33,889 --> 00:41:35,861
ฉันจะออกไปข้างนอกถ้า
ต้องการฉัน
646
00:42:05,104 --> 00:42:06,543
เขาพร้อมแล้ว ดร.ปารีส
647
00:42:06,886 --> 00:42:08,968
สิ่งมีชีวิตของเขา
สะอาดหมดจดหรือเปล่า?
648
00:42:09,021 --> 00:42:12,711
ไม่มียาระงับประสาท
ไม่มียาแก้ซึมเศร้าเหรอ?
649
00:42:13,359 --> 00:42:15,620
- อิเล็กโทรดอยู่ในตำแหน่งแล้ว
- ดี.
650
00:42:23,435 --> 00:42:24,785
สวัสดีวอลเตอร์
651
00:42:26,920 --> 00:42:28,270
สบายไหม?
652
00:42:28,859 --> 00:42:30,209
สะดวกสบาย?
653
00:42:32,545 --> 00:42:34,179
ฉันกลัวเบลลี่
654
00:42:36,400 --> 00:42:38,075
ฉันหวังว่าจะมีวิธีอื่น
655
00:42:38,851 --> 00:42:40,744
แต่ทำอะไรสำเร็จ...
656
00:42:41,854 --> 00:42:43,481
มันอันตรายมาก
657
00:42:45,300 --> 00:42:47,828
แต่ถ้าหากวันหนึ่งเราต้องกลับไปล่ะ?
658
00:42:48,527 --> 00:42:51,130
ไม่ต้องกังวล.
ความทรงจำของคุณ...
659
00:42:51,549 --> 00:42:54,743
ฉันจะพาเธอไปไว้ในที่ที่
มีเพียงฉันเท่านั้นที่สามารถหามันได้
660
00:42:56,322 --> 00:42:57,757
ฟังฉันนะวอลเตอร์
661
00:42:59,582 --> 00:43:02,771
คุณวาดก
ประตูอีกด้านหนึ่ง
662
00:43:03,943 --> 00:43:05,926
ฉันอยากให้คุณคิดถึงประตูนี้
663
00:43:13,363 --> 00:43:18,419
ซิงโครไนซ์ใหม่โดย
อฟอนซอม